Steeds minder koppels stappen in het huwelijksbootje, want als wettelijk samenwonenden geniet je van bijna dezelfde rechten als gehuwden. Maar wat als je relatie op de klippen loopt? Of je partner plots sterft? Hoe zit het dan met het zogenoemde \u2018vruchtgebruik\u2019?<\/p>\n
Je bent nog jong en je wilt geen klassiek huwelijk. Of je bent gescheiden en wilt niet opnieuw trouwen. Redenen genoeg om niet in het huwelijksbootje te stappen maar gewoon samen te wonen. En daar is helemaal niets mis mee, tot er jou of je partner iets overkomt. Want als feitelijk samenwonende<\/strong>, blijf je vaak met lege handen achter. Als je dat niet wil, dan is trouwen<\/strong> misschien wel de beste oplossing. Al kun je natuurlijk ook kiezen om je in het gemeentehuis te laten registreren als wettelijk samenwonenden<\/strong>.<\/p>\n Misschien eerst even uitleggen wat \u2018vruchtgebruik\u2019 precies is. Vergelijk het met een appelboom van een vriend waarvan jij de appels mag plukken\u2026 Het vruchtgebruik geeft je dus het recht om gebruik te maken van goederen, de woning bijvoorbeeld, die eigenlijk aan iemand anders toebehoren.<\/p>\n Voor getrouwde koppels is het simpel: de langstlevende partner erft het vruchtgebruik op de volledige nalatenschap, en de kinderen worden eigenaars. Dat wil zeggen dat de partner van de overledene in de woning mag blijven wonen, zolang hij of zij leeft. De kinderen zijn wel de eigenaars, maar kunnen de langstlevende niet op straat zetten. En de onroerende voorheffing<\/a>? Die moet jaarlijks betaald worden door de vruchtgebruiker, in dit geval de langstlevende partner dus.<\/p>\n Ook in het geval van wettelijke samenwoning<\/strong><\/a> erft de langstlevende het vruchtgebruik, maar enkel en alleen van de gezinswoning \u00e9n de inboedel<\/strong>. Alle andere goederen \u2013 zoals spaargeld of investeringen \u2013 gaan rechtstreeks naar de kinderen of andere erfgenamen. Wil je dat anders? Dan kun je dat via notari\u00eble weg laten registreren, bijvoorbeeld met een testament of een aanwasbeding.<\/p>\n Voor feitelijke samenwoners<\/strong> bestaat er daarentegen helemaal geen automatische bescherming. Alleen met een testament of contractuele regeling kan je elkaar iets toekennen.<\/p>\n Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat je er zomaar mag vanuit gaan dat je in de woning kan blijven wonen als je partner overlijdt. In een testament kan immers een heel andere regeling getroffen worden. En belangrijk verschil: bij gehuwden is het vruchtgebruik een reservatair recht<\/strong> dat niet kan worden afgenomen, maar bij wettelijk samenwonenden is dat niet zo. Via testament kan een partner dus zelfs uitgesloten worden van dit vruchtgebruik.<\/p>\n Met de verschillende samenlevingsvormen van vandaag, is het toch belangrijk goed na te denken over hoe jij en je partner alles regelen. Als feitelijk samenwonenden geniet je geen enkele bescherming, terwijl je als wettelijk samenwonenden of gehuwden toch net iets meer zekerheid hebt, zeker wat betreft de gezinswoning.<\/p>\n Bovendien is er in Vlaanderen een belangrijke fiscale nuance: de langstlevende partner \u2013 gehuwd of wettelijk samenwonend \u2013 betaalt geen erfbelasting op de gezinswoning<\/strong>.<\/p>\n Zit je met vragen? Neem dan contact op met een notaris. Hij of zij kan je alles tot in de puntjes uitleggen.<\/p>\nVruchtgebruik<\/strong><\/h2>\n
Gelukkig getrouwd<\/strong><\/h2>\n
Voor samenwoners<\/strong><\/h2>\n
Addertje\u2026<\/strong><\/h2>\n
Vruchtgebruik vandaag<\/strong><\/h2>\n